هم زمان با روی کار آمدن صفویان در سال ٩٠٦ قمری غزل فارسی از سنت عرفانی پیشین خود جدا شده و به سادگی گرایش پیدا کرد و با زبانی عینی و ساده ب ...
هم زمان با روی کار آمدن صفویان در سال ٩٠٦ قمری غزل فارسی از سنت عرفانی پیشین خود جدا شده و به سادگی گرایش پیدا کرد و با زبانی عینی و ساده به گزارش عواطف صریح عاشق و معشوق متمایل شد که این سبک واقع گرا در یک دوره ی یکصد ساله در سراسر ایران مرکزی رواج یافت و به «طرز وقوع» مشهور شد. غزل فارسی در قرن نهم با حال و هوای صوفیانه و در قرن یازدهم آکنده از خیال ها و مضمون های باریک و نازک و دقیق است اما در این میان دو قرن غزل وقوعی در قرن دهم نه صوفیانه و نه به شیوۀ غزل نازک خیال سبک هندی میل به برساختن خیال های شگفت، بلکه به گزارش راست و صریح حالات واقعی عاشقان و معشوقان زمینی می پردازد. مجموعۀ حاضر که به بررسی و تحلیل این دوره ی یکصد ساله اختصاص یافته، شامل یازده فصل است که در هر یک از آن ها بخشی از مسائل مربوط به مکتب وقوع و طرز واسوخت در شعر فارسی قرن دهم مطرح شده است.
(با چندین صفحه کاغذ گلاسه و تصاویر رنگی)
We are using technologies like Cookies and process personal data like the IP-address or browser information in order to personalize the content that you see. This helps us to show you more relevant products and improves your experience. we are herewith asking for your permission to use this technologies.