این کتاب نتیجۀ تحقیقی میدانی است که گردآوری مواد گویشی آن در سال های ١٣٧٣ و ١٣٧٤ انجام گرفته است. تحقیق تکمیلی دیگری نیز برای رفع برخی اب ...
این کتاب نتیجۀ تحقیقی میدانی است که گردآوری مواد گویشی آن در سال های ١٣٧٣ و ١٣٧٤ انجام گرفته است. تحقیق تکمیلی دیگری نیز برای رفع برخی ابهامات در تابستان سال ١٣٨١ به انجام رسیده است. در این تحقیق عمدتاً از چهار گویشور منطقه کمک گرفته شده است. این کتاب در چهار فصل گردآوری شده است که فصل اول آن به نظام واجی پرداخته است. فصل دوم واج شناسی درزمانی را مورد بررسی قرار داده است. فصل سوم کتاب دربارۀ صرف سخن گفته است و فصل چهارم نیز نحو این زبان را بررسی کرده است.
گویش گزی (به گویش محل «اَزون گِزی») از گویش های مرکزی ایران محسوب می شود و در گروه زبان های ایرانی شمال غربی قرار دارد. این گویش با دیگر گویش های منطقۀ اصفهان از جمله گویش کلیمیان اصفهان، خورزوقی و سدهی وجه تشابه بسیار دارد. به همین دلیل محققان خارجی این گویش را در دسته ای کوچک تر از گویش های مرکزی ایران به نام جنوب غربی قرار داده اند.
We are using technologies like Cookies and process personal data like the IP-address or browser information in order to personalize the content that you see. This helps us to show you more relevant products and improves your experience. we are herewith asking for your permission to use this technologies.