این اثر دست نوشته های حرف ها و سخنرانی هایی است که چاپسکی درباره ی پروست برای افسرهای هم اردوگاهی اش ارائه می داد. کسی که در شب های سرد اردو ...
این اثر دست نوشته های حرف ها و سخنرانی هایی است که چاپسکی درباره ی پروست برای افسرهای هم اردوگاهی اش ارائه می داد. کسی که در شب های سرد اردوگاه تقلا می کند رمان پروست را به یاد بیاورد و برای رفقای دربندش تعریف کند. اسرای جنگی که زندگی شان قرین مرگ و نیستی است به قصه ها و سرگذشت شخصیت های رمان پروست گوش می سپارند. چاپسکی صحنه های جور واجور رمان را با جزئیاتی هوشمندانه و طنزی زیبا تعریف می کند و چون اولین بار رمان را به فرانسه خوانده است، سعی دارد آن را به فرانسه روایت کند. دو نفر از شنوندگان قبول می کنند حرف های چاپسکی را بازنویسی کنند و دو دست نوشته باقی مانده از آن ها به همت چاپسکی به اثر پیش رو تبدیل می شود.
گزیده ای از کتاب
هر شاهکار هنری عمیقا به نحوی از انحا با زندگی خالقش پیوند دارد. این پیوند خاصه در اثر پروست مشهودتر و شاید بنیادی تر نیز باشد. بن مایه ی رمان در جست و جو به واقع برداشتی خلاقانه از زندگانی پروست است؛ قهرمان اصلی رمان داستان را با ضمیر «من» می نویسد و صفحه به صفحه ی رمان انگاری اعتراف و اقرار است بی هیچ پرده پوشی. از زبان قهرمان اصلی کتاب، با مادربزرگی آشنا می شویم عاشق و مراقب نوه ی یکی یک دانه اش، که بی برو برگرد نشان از مادر خود پروست دارد؛ با بارون دو شارلوس آشنا می شویم که الگوی شخصیتش در عالم واقع بارون دو مونتسکیوست، یکی از برجسته ترین آریستوکرات های دنیای اشراف آن زمان- شهره به شوکت و اصالت. رمان پروست اصلا نه شرح موبه موی وقایع جهان در 1900، که سرتاسر تصویر دست کاری شده، دگرگون و بازآفرینی شده ای از آن جهان است. قهرمان رمان، مثل پروست، گرفتار بیماری ست، در همان محیطی زندگی می کند که پروست، و مثل پروست جوان از ناتوانی در نوشتن و آفرینش رنج می برد. واکنش قهرمان داستان به امور عین واکنش های پروست است و حساسیتش هم همچون او زیاده از حد. او هم مثل پروست با مصیبت فقدان عزیزی مواجه می شود: مادربزرگ (که البته برای پروست فقدان مادر بود). و این اندوه و حس نگون بختی بر راوی و پروست تاثیری مشابه می گذارد- هر دو حس می کنند در فضایی غیرواقعی به سر می برند و به گمانشان لذت های زندگی و درک مسلم آن تنها به واسطه ی آفرینش و خلق میسر می شود: یگانه زندگی راستین و تنها واقعیت اصیل.
دوستان پروست بالاخره او را به چشم نویسنده ای که راه خودش را پیدا کرده، به چشم مردی پخته دیدند؛ تیزبین ترین هاشان همان وقتش هم پی به عظمت و نبوغ او برده بودند…
We are using technologies like Cookies and process personal data like the IP-address or browser information in order to personalize the content that you see. This helps us to show you more relevant products and improves your experience. we are herewith asking for your permission to use this technologies.