در نیمه ی دوم قرن هجدهم میلادی امانوئل کانت، فیلسوف بزرگ دوران روشنگری آلمان، با نقد عقل نظری، سلطه ی بی رقیب عقل دکارتی را به چالش کشید. د ...
در نیمه ی دوم قرن هجدهم میلادی امانوئل کانت، فیلسوف بزرگ دوران روشنگری آلمان، با نقد عقل نظری، سلطه ی بی رقیب عقل دکارتی را به چالش کشید. در ابتدای قرن نوزده میلادی، دیگر فیلسوف آلمانی، فردریش ویلهلم شلینگ با تاثیرپذیری از فلسفه ی کانت و غایت مند انگاشتن طبیعت فلسفه ی رمانتیک را پایه گذاری کرد و در همین دوران آرمان های فلاسفه ی روشنگری در زوایا و اضلاع گوناگون به ویژه در بهره برداری از طبیعت، پیشرفت های تکنولوژیک و فراموشی هستی انسان، مورد نقد و بازاندیشی قرار گرفتند. در نیمه ی اول قرن نوزده با گسترش سیر اندیشه ی نقادی نسبت به دستاورد های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دوران مدرن، اندیشه های اگزیستانسیالیستی در آثار فیلسوف دانمارکی، سورن کی یرکگور، که خود از شاگردان شلینگ بود، تبلور و تجلی یافت و در پایان همین قرن با تعمیق نقادی از دوران سوژه محوری، نگره های اگزیستانسیالیستی در آثار فردریش نیچه قوام بیش تری پیدا کرد. او به نقد بنیادین اندیشه ی حاکم بر فلسفه ی غرب از سقراط به بعد پرداخت، اندیشه ای که از نگاه او موجب پیدایش نهیلیسم در جهان مدرن شده بود.
We are using technologies like Cookies and process personal data like the IP-address or browser information in order to personalize the content that you see. This helps us to show you more relevant products and improves your experience. we are herewith asking for your permission to use this technologies.