از زمان ورود روش نت نویسی غربی به ایران و استفاده از آن برای مکتوب کردن موسیقی ایرانی،مراحل مختلفی طی شده است تا پذیرفتن و درک این که نت نو ...
از زمان ورود روش نت نویسی غربی به ایران و استفاده از آن برای مکتوب کردن موسیقی ایرانی،مراحل مختلفی طی شده است تا پذیرفتن و درک این که نت نویسی و قواعد آن،قوانین آسمانی و ابدی نیستند،بلکه سیستمی برای نوشتن تفکرات موسیقایی و فنون نوازندگی ا هدف ثبت و انتقال آنها هستند. این کتاب به روش نت نویسی آموزشی و تحلیلی نوشته شده است؛همان روشی که سال ها پیش توسط مولف ابداع و برای نگارش ردیف میرزا عبدالله به کار گرفته شد.در نگارش این ردیف از لحاظ ترتیب و نظم گوشه ها و جملات و حالات و زمانبندی هاو انگشن گذاری ها و مضراب گذاری ها و بسیاری نکات ظریف در تزئینات و غیره،به طور اخص،از جهار منبع استفاده شده است:1. آموخته های مولف از آموزش مستقیم از استاد شهنازی 2. نوار به جا مانده از اجرای استاد شهنازی از این ردیف،3.نت نویسی حبیب الله صالحی،4. نت نویسی فرهاد ارژنگی
علی اکبر شهنازی ضمن آن که سنت پدر را در حفظ و تداوم میراث شفاهی موسیقی ایرانی و آموزش سینه به سینه ردیف ادامه داد،رپراتور آموزشی اش را همگام با تحولات روز به سوی مدرنیته و با حفظ خصوصیات اصیل موسیقی ایرانی روزامد ساخت. او این رپرتوار جدید را در مقابل ردیف پدرش - که به آن ردیف کلاسیک می گفت-«ردیف دوره عالی» نامید.در این ردیف،قطعات ضزبی-در واقع نوع جدید چهار مضراب- بیشتر شده و آن را از دیگر ردیف ها متنوع تر ساخته است. در بخش های آوازی ردیف عالی نیز گوشه های اصلی یا شاه گوشه ها انتخاب شده و گه گاه به گوشه هایی با تم ملودیک یا وزن عروضی مشخص اشاره می شود.
We are using technologies like Cookies and process personal data like the IP-address or browser information in order to personalize the content that you see. This helps us to show you more relevant products and improves your experience. we are herewith asking for your permission to use this technologies.